Ang Kahirapan sa Bansang Sinilangan

Labis na nagdadalamhati ang aking kaluluwa
Hirap sa Pagkain, gutom ang sikmura
Ang aking baga wala nang maihinga
Nasaan ang Bathala, makialam ba Siya?

Kung bakit hirap ang minsa’y bansang sagana
Madilim ang bawat sulok na nakikita
Mga islang sagana sa perlas, walang pruweba
Mga naniniraha’y nagtitiis sa dusa

Sa bawat bagyong bumabayo
Hinagpis ang dala ng bawat peligro
Ang tamis sa ngiti napilitang maglaho
Mga bangkay na tinangay unti-unting bumaho

Buto at balata ang siyang natira
Lantay na katawan kinain ng buwaya
Pinagpiyestahan, pinatay ng walang awa
Mga buwaya’t baboy di na nahiya

Labis niyang pagsisihan
Kung bakit Siya’y isinilang
Sa bansang alipin kanyang pinagmulan
Gusto niyang makawala sa bilangguan

Nilibing ka ng dayuhan
Sunud-sunuran sa kamadag ng cobrang makapangyarihan
Maging sarili mong anak ika’y tinalikuran
Para sa mas masarap na buhay sa ibang bayan

Sa Diyos nananalig, nawa ika’y kanyang tulungan
Hinagpis ng inang labis na nagdaramdam
Mga Pilipinong di nakikialam at walang pakialam

Patuloy na namamayagpag sandata ng kadiliman!

Comments

Popular posts from this blog

Living Life One Step at a Time

Understanding Autonomic Pharmacology: A Short Essay (Part 1 of 2)

Bakit Kailangang Lumaban?